Witamy! Jest poniedzialek 05.12.2016, godzina 17:37
Guild Wars 2 Fansite
News
Forum
> Guild Wars <
Download
Lore
Gra
Dodatkowe Informacje
PvE
PvP
Społeczność
> Guild Wars: Beyond <
Wojna w Krycie
> Guild Wars 2<
Informacji o Guild Wars 2 szukaj na nowym portalu
FAQ
Kontakt
...kiedyś jedna część zbroi Knight's absorbowała obrażenia na całe ciało?
Partnerzy:

Kup Guild Wars
klient
Elona


Elona, kraina Złotego Słońca, to głównie sawanny, pustynie, równiny i pustkowia. Sprzymierzone prowincje wspólnie troszczą się o jej dumnych mieszkańców. Na zachodzie leży Istan, wyspiarska kraina, pełna ruin z okresu wcześniejszego Cesarstwa Elońskiego. Wschodnią prowincją jest Kourna, znana z niezwykle lojalnych żołnierzy, oddanej armii, bogatych folwarków i rolnictwa. Natomiast północne Vabbi jest domem bogatych magnatów kupieckich. Tamtejsi mieszkańcy sądzą, że ze względu na swoje bogactwo i bezpieczeństwo mogą swobodnie sponsorować wiele z najsłynniejszych osiągnięć kraju. Pomimo pewnej rywalizacji te prowincje – Istan, Kourna i Vabbi – wspólnie zapewniają Elonie bezpieczeństwo i dobrobyt od ponad tysiąca lat.

Istan

Wyspiarska prowincja Istan znana jest ze swojej doskonałej floty, która strzeże zachodniego wybrzeża Elony. Codziennie do portu Kamadan zawijają statki z Tyrii, Kintaju i innych odległych ziem. Stamtąd istańskie statki kupieckie kursują do licznych wysp Istanu i do prowincji Kourny, walcząc w trakcie podróży z korsarzami, cyklonami i innymi wielkimi niebezpieczeństwami. Dzielni Istanie strzegą wybrzeży Elony, pewni, że jeśli pojawią się wrogowie, to obywatele, żołnierze i żeglarze Istanu zgotują im odpowiednie przyjęcie.

Wielkie niebezpieczeństwa zrodziły bohaterów Istanu – musieli stawić czoła wojnie, klęskom głodu, wrogiej inwazji i innym, dziwniejszym przeciwnościom. Ponad sześćset lat temu prowincję nawiedziła słynna Plaga Skarabeuszy – ludzie umierali w męczarniach, gdy insekty rodziły się w ich ciałach wewnątrz bolesnych obrzmień. Wielu sądziło, że przyczyny plagi są nadnaturalne – za cierpienia niewinnych winiono niewidzialne moce. W tych trudnych czasach bohaterowie opiekowali się chorymi, nadzorowali ewakuację miast i wiosek oraz szukali przyczyn plagi. Choć nigdy nie udało się ich ustalić opowieści, o pomocy jakiej bohaterowie udzielali cierpiącej ludności, są wciąż żywe.

Po dziś dzień w Istanie nagradza się odwagę i wielkie uczynki – kraina ta to w istocie "państwo zasług" – awanse otrzymują najlepsi i najbardziej inteligentni kandydaci, a staż wysługi dla prowincji jest rzeczą bardzo istotną. Administracją lokalną często zajmują się starsi wiosek i miast, z czasem zyskują oni wielki szacunek i dołączają do grona Rady Mędrców. Oczywiście w Istanie są też dranie i nikczemnicy – przestępcy są zazwyczaj spychani na samo dno drabiny społecznej – ale każdego ranka kolejny istański bohater wyrusza ku wielkości.

Kourna

Prowincja Kourny jest wiecznie gotowa do walki. Historycy wojskowości analizują wielkie bitwy, które miały miejsce w tym regionie: epickie zmagania Pradawnych Królów, desperackie próby zjednoczenia kraju w Erze Rozbicia Dynastycznego, i oczywiście zwycięstwo Turaiego Ossy nad Palawą Joko w pobliżu Wielkiej Katarakty Jahai.

Kourna od wieków jest prowincją militarystyczną, jej przywódcy są potomkami Marszałka Turai Ossego. Przykład Ossego ukształtował społeczeństwo Kourny – najwyżej cenionymi cechami są lojalność, patriotyzm, poczucie obowiązku i tradycja służby wojskowej. Nie każdy Kournanin jest żołnierzem, ale pracujący w pocie czoła rolnicy i rzemieślnicy, zdają sobie sprawę, jak ważne jest bezpieczeństwo prowincji. Siła Kourny jest związana z lojalnością okazywaną przywódcom. Cywilizowane centaury są cenionymi robotnikami. Typowe dla Kournan oddanie powoduje, że wszyscy ciężko pracują na rzecz dobrobytu prowincji – cała Elona jest zależna od kournańskiego rolnictwa i rzemiosła. Kournańscy bohaterowie śmiało idą w bój wiedząc, że ich miecze są dobrze wyważone, a zbroje wykonane starannie – godne swoich właścicieli.

Vabbi

Północna prowincja Vabbi znana jest ze swojego bogactwa i wyrafinowanej kultury. Magnaci są dumni ze swoich wielkich posiadłości, kwitnących interesów i patronatu jaki mają kulturą. Władzę na prowincją sprawuje Wielkie Forum Vabbi, a rządy mają charakter plutokracji – tylko najzamożniejsi magnaci mają prawo wpływać na ustawodawstwo. Teoretycznie procesy legislacyjne są demokratyczne, w praktyce jednak kontrolę sprawuje oligarchia – bogaty kupiec ma znacznie większe wpływy niż radny, mający do dyspozycji tylko swój głos.

Kontrolę nad ziemią sprawują magnaci. Większość bogaczy wydaje pieniądze na festiwale i uczty mające być świadectwem ich zamożności i wpływów. Wszelkie święta odbywające się w Vabbi są widowiskowe: sybaryci delektują się wykwintnymi daniami lub wypijają niesamowite ilości alkoholu, a zwolennicy kultury oglądają sztuki i słuchają poezji. Częstymi gośćmi są bohaterowie, których czyny sławi się w pieśniach i opowieściach.

Vabbianie ostentacyjnie pokazują swoje bogactwo, ale są jednocześnie świadomi swojej zależności od innych mieszkańców Elony. Strażnicy vabbiańskich posiadłości obserwują góry na północy prowincji, zaś mieszkańcy południowej części pokładają ufność w silne Kournan. Poza murami wielkich posiadłości jest niebezpiecznie – bandyci znają sekretne przejścia przez kopalnie i różne górskie przełęcze, na drogach roi się też od potworów. Na szczęście w każdym pokoleniu Vabbian znajdują się idealiści marzący o niezwykłych podróżach po Elonie. Co roku na półkach przybywa książek o wielkich wyczynach, a na scenach aktorzy odgrywają role kolejnych nowych bohaterów.




Historia Elony

Eloński kalendarz

Kiedy badacze piszą prace dotyczące historii Elony, używają różnych systemów datowania. Każdy kraj ma swój system – Tyryjczycy stosują kalendarz mouveliański, Kintajczycy zaś swój własny, kintajski. W kontaktach z obcokrajowcami Elonianie nie mają szczególnych kłopotów z przejściem na inny kalendarz.

W Tyrii wszystkie wydarzenia datuje się względem momentu, w którym bogowie opuścili ziemię - wydarzenie to znane jest jako Exodus. Eloniański kalendarz rozpoczyna rachubę o dwieście lat wcześniej, w momencie, w którym pierwszy z Pradawnych Królów objął rządy nad Eloną. Do każdej daty dodaje się litery "rd" oznaczające odliczanie od pierwszego roku dynastycznego.

Miesiące i pory roku

Tak samo jak w kalendarzu mouveliańskim, rok ma 360 dni i podzielony jest na cztery pory roku, z których każda związana jest z jednym z żywiołów. Każda pora roku ma 90 dni.

Pora Bóstwo opiekuńcze
Zefira (związek z powietrzem), dni 1-90, wiosna Dwayna i Lyssa
Feniksa (związek z ogniem), dni 91-180, lato Balthazar
Dziedzica (związek z ziemią), dni 181-270, jesień Melandru
Kolosa (związek z wodą), dni 271-360, zima Grenth



Kapłani uznają każdą porę roku, za świętą dla określonego boga lub bogini. Kupcy mają swoje własne nazwy pór roku, przejęte od Tyryjczyków, z którymi handlują. Magowie wierzą, że z każdą porą roku związany jest jeden z żywiołów.

W trakcie niektórych świąt elońskich związanych ze zmianą pór roku, oddaje się cześć określonym bóstwom.

Dwayna, bogini powietrza, jest centralną postacią wielu rytuałów wiosennych, ponieważ ta pora roku jest związana z powietrzem.
Lyssa także jest związana z wieloma świętami wiosennymi, szczególnie dotyczącymi zalotów i zamążpójścia.
Największe ofiary składa się Baltazarowi głównie w lecie, gdyż jest to najlepsza pora na walkę.
Praktyczni z natury Elończycy uznają jesień za okres żniw. Dziękują Melandru za płody ziemi, podczas wielu świąt w tym, związanym z żywiołem ziemi okresie. Tyryjczycy natomiast uznają jesień, za porę roku związaną z wodą, być może ze względu na dużą liczbę statków, które kursują o tej porze roku.
Elończycy wiążą zimę z wodą, żywiołem powiązanym z zimnem. Choć w Elonie nie ma ani śniegu, ani lodu właśnie w zimie, najciemniejszej i najzimniejszej porze roku, kapłani odprawiają największe święta ku czci Grentha.

Datowanie najważniejszych wydarzeń


Kalendarz eloński Kalendarz kintajski Kalendarz mouveliański Wydarzenie
1275 rd 1585 kk 1075 pE Obecny rok
1272 rd 1582 kk 1072 rE Władca Liczów próbuje otworzyć Wrota Komalie, Shiro wywołuje wybuch zarazy w Kintaju.
1270 rd 1580 kk 1070 pE Koniec Wojen Gildii, Charrowie atakują ludzkie królestwa, Spopielenie niszczy Tyrię.
1258 rd 1568 kk 1058 pE Umiera Kintah, jego następcą zostaje jego syn Kisu, 31 Cesarz Kintaju.
1216 rd 1526 kk 1016 pE Druga Wielka Wojna Korsarska kończy się wraz z pokonaniem przez Marszałka Włóczni, Matohę Armady Pani Glewii. Istan umacnia swoją pozycję jako potęga morska.
1213 rd 1523 kk 1013 pE W Askalonie rozpoczyna się Wojna Gildii.
1182 rd 1492 kk 982 pE Rozpoczyna się Druga Wielka Wojna Korsarska.
1140 rd 1450 kk 940 pE Ambasady Kintaju zostają oficjalnie zamknięte w Askalonie i Elonie. W rezultacie wzrasta aktywność korsarzy.
1100 rd 1410 kk 900 pE Zajmująca się handlem Amaki Voss staje się dożywotnią przywódczynią klanu miasta Makunn, stając się tym samym pierwszym "magnatem" Vabbi.
1099 rd 1409 kk 899 pE Na Wielkiej Katarakcie powstaje Wielka Forteca Jahai.
1074 rd 1384 kk 874 pE Istan i Vabbi przywracają instytucję przywódcy klanu. Władcą Kourny pozostaje Marszałek, Kunai Ossa. Choć odmawia on przyjęcia Korony Dynastycznej, wszyscy kolejni Marszałkowie Kourny pochodzą z rodziny Ossy.
1068 rd 1378 kk 868 pE Turai Ossa przywodzi Wielkiej Pielgrzymce na Kryształową Pustynię.
1062 rd 1372 kk 862 pE Turai Ossa zwycięża Palawę Joko w bitwie pod Jahai.
1060 rd 1370 kk 860 pE Nolani otrzymuje prawa miejskie. Palawa Joko najeżdża na Elonę, podbija większość Północnej Prowincji i otrzymuje przydomek "Plaga Vabbi".
1051 rd 1361 kk 851 pE Lord Odran jako pierwszy śmiertelnik wstępuje od Otchłani.
957 rd 1267 kk 757 pE Palawa Joko buduje na Pustkowiu swój Kościany Pałac.
912 rd 1222 kk 712 pE Pierwsza Wielka Wojna Korsarska.
840 rd 1150 kk 640 pE Ostatnia z dynastii z czasów Rozbicia przestaje istnieć. Elona staje się związkiem trzech sprzymierzonych prowincji – Kourny, Istanu i Vabbi.
783 rd 1093 kk 583 pE Upadek Wielkiej Dynastii, początek Wojen Pretendentów i Ery Rozbicia Dynastycznego.
720 rd 1030 kk 520 pE Powstają pierwsze nowe osiedla na Wyspach Istańskich.
656 rd 966 kk 456 pE Koniec Czasu Plagi, Admun Kolos wstępuje na tron i daje początek Wielkiej Dynastii.
652 rd 962 kk 452 pE W Elonie wybucha Plaga Skarabeuszy, populacja zostaje zdziesiątkowana, umiera cały Ród Królewski, jest to koniec Ery Pradawnych Królów.
524 rd 834 kk 324 pE W zapiskach Dynastii po raz pierwszy wspomina się o zorganizowanej działalności korsarskiej. Jest to okres powszechnej budowy pomników w Istanie i Kournie.
472 rd 782 kk 272 pE Iskra układa Przepowiednię o Poszukiwaczu Ognia.
421 rd 731 kk 221 pE Kintaj rozpoczyna handel z Tyrią, Eloną i regionami północnymi.
374 rd 684 kk 174 pE Węże (Zapomniani) opuszczają świat ludzi i osiedlają się na Kryształowej Pustyni.
229 rd 539 kk 29 pE Pradawni Królowie rozszerzają swoją władzę na teren Vabbi i Pustkowia, zmarli władcy zaczynają być chowani w grobowcach na Kryształowej Pustyni.
199 rd 510 kk rok zerowy Pięcioro Bóstw tworzy Krwawe Kamienie by kontrolować magię. Stworzona zostaje Kryształowa Pustynia, powstaje Pustkowie. Upada cywilizacja Margonitów. Pięcioro Bóstw opuszcza świat widzialny.
201 rd 509 kk 1 pE Bogowie dają magię rasom świata widzialnego.
25 rd 335 kk 175 pE Na północnym i zachodnim wybrzeżu Elony powstają osiedla margonickie, statki margonickie panują na Bezkresnym Oceanie.
0 rd 310 kk 200 pE Pierwszy z Pradawnych Królów rządzi Eloną ze stolicy w Fahranur w Istanie, rozpoczyna się rachuba czasu według lat dynastycznych.
-5 rd 305 kk 205 pE Na wyspach Istanu, w dolinach Elony i na kontynencie Tyrii pojawiają się ludzie.



Era Rozbicia Dynastycznego

Ponad czterysta lat temu zakończyła się najkrwawsza z wojen domowych w historii Elony. Prawie sześćdziesiąt lat wcześniej cała grupa pretendentów do tronu starała się zjednoczyć kraj. Niektórzy z nich podpierali się pochodzeniem sięgającym czasów Pradawnych Królów, inni próbowali wskrzesić ideały i wierzenia z przeszłości, zwołując ludzi pod sztandary dawno zapomnianych dynastii. Obecnie historycy nazywają ten okres Erą Rozbicia Dynastycznego. Był to czas, gdy królestwa powstawały i padały pośród strumieni krwi.

Wojna przyniosła ze sobą cierpienie, które osłabiło zdolność cywilizacji do obrony przed niewidzialnym złem. Według niektórych podań, wojna i wielki rozlew krwi wzmocniły złe moce tego świata. Kilku arkanistów twierdzi natomiast, że to złe moce wywołały tę tragedię – jednak tam gdzie jest ciemność, zawsze jest też światło. W Erze Rozbicia Dynastycznego po świecie wędrowali święci bojownicy, uczący się pierwszych pieśni i modlitw derwiszów, by z ich pomocą przepędzać zło. Patroni mówią, że był to czas, gdy została wybrana niewielka garstka bohaterów ludzkości, którzy mieli walczyć w konflikcie znacznie bardziej istotnym, niż wszystkie przepychani dynastyczne razem wzięte.

Wraz z zakończeniem Ery Rozbicia Dynastycznego nadszedł czas odbudowy. W tym punkcie zwrotnym historii Elonianie postanowili odtąd być narodem wystrzegającym się koszmarów wojny. W 840 rd, na długo po opuszczeniu przez bogów świata widzialnego, powstała współczesna Elona opierająca się na sojuszu trzech prowincji, który przetrwał po dziś dzień.

Od tamtego czasu każda prowincja uznawana jest za równą w prawach lecz autonomiczną, podlegającą swojej lokalnej władzy. Każda z prowincji jest zależna od handlu z innymi i od ochrony dawanej przez sąsiadów. Pomijając kilka okresów, które można by nazwać „złotymi wiekami”, za każdym razem, gdy jeden władca próbował kontrolować trzy prowincje, kraj cierpiał. Zakon Słonecznych Włóczni wspiera ten stan równowagi działając niezależnie od władz wszystkich trzech prowincji. Bohaterowie z Zakonu dobrze wiedzą, że tylko stabilny sojusz może zapobiec pogrążeniu się Elony w chaosie.

Palawa Joko i Turai Ossa

Nieopodal Fortecy Jahai znajduje się monument upamiętniający Turaia
Ossę, zbawiciela Elony. W tym miejscu, setki lat wcześniej, Turai pokonał lorda nieumarłych: Palawę Joko, znanego jako Plaga Vabbi. Wydarzenie to zakończyło epokę i naznaczyło początek nowej.

Od Ery Rozbicia Dynastycznego każda z trzech prowincji Elony - Vabbi, Istan i Kourna - prowadziła odrębną politykę zagraniczną. Prowincja Kourny utrzymywała silną armię, a Istani słynęli ze wspaniałej floty, która pilnie strzegła granicy morskiej. Jednak w czasach Turaia, magnaci Vabbi byli przekonani, że zdradziecki teren na północy uniemożliwi ewentualnym najeźdźcom atak na ich ziemie. Błąd ten okazał się brzemienny w skutkach.

Palawa Joko poprowadził armię przez kopalnie vabiańskie i w tajemnicy wkroczył na teren najbardziej na północ wysuniętej prowincji Elony. Lojalni strażnicy pilnowali posiadłości magnatów, ale nie byli przygotowani na ofensywę armii. Zostali zaskoczeni. Ci, którzy pozostali lojalni wobec Vabbi szybko ulegli przeciwnikowi. Plaga Vabbi za pomocą taktyki błyskawicznych rajdów zdobyła posiadłości arystokracji, zmuszając przeciwników do ucieczki.

Od tego momentu Palawa systematycznie i bez litości podbijał cały naród. Na przestrzeni wielu miesięcy zdołał odepchnąć armie Elony i z każdym kolejnym sukcesem rósł w siłę. Po odniesieniu całkowitego zwycięstwa, Palawa Joko ogłosił się suwerenem i rozpoczęła się epoka tyranii i ucisku. W ciągu dwóch lat armia kournańska została tak osłabiona, że prowadziła już tylko walkę powstańczą. Stała się przymierzem ściganych, zgromadzonych pod przewodnictwem jednego tylko marszałka: Turai Ossy.

Marszałek Turaj uciekł się do desperackiej taktyki nagłych uderzeń i ucieczek; dręczył i ścigał żołnierzy Lorda Joko wszędzie, gdzie tylko się dało. Ostatnie niedobitki armii kourańskiej desperacko pragnęły zwycięstwa, ale nie mogły walczyć w nieskończoność. Wierni poplecznicy marszałka zostali w końcu otoczeni w pobliżu Wielkiej Katarakty Jahai, z której postanowili uczynić swój ostatni bastion.

Klęska Turaia oznaczałaby koniec szans na wolność w Elonie, ale jego armia nie ugięłaby się, ani nie poddała. W konsekwencji doszło do rzezi, która trwała wiele dni. Pod koniec każdego dnia pole bitwy znajdowało się dalej w tym samym miejscu, a żadna z armii nie cofnęła się pod naporem drugiej. Aby położyć kres rozlewowi krwi, Turai Ossa rzucił dowódcy wroga wyzwanie do pojedynku. O świcie Ossa i Joko skrzyżowali miecze... Pomnik w Jahai stoi dziś dokładnie w miejscu, gdzie Ossa zatryumfował nad Plagą Vabbi.

Elona została upokorzona, ale gotowa do obudowy. Wstrząśnięty lud stanął murem za Turaiem Ossą. Magnaci zrobili użytek z odzyskanych majątków i odbudowali wszystko to, co zostało zniszczone. Są tacy, którzy uważają, że Turai został wybrany przez pięcioro prawdziwych bogów, aby wyzwolić swój naród i wielu widzi w jego zwycięstwie palec boży. Mieszkańcy Kourny ogłosili go swoim marszałkiem, ale pozostała część narodu także desperacko potrzebowała przywódcy. Krótko potem Turai został namaszczony na króla całej Elony. Król Turai Ossa zwyciężył tam, gdzie zawiodły całe pokolenia Królów Pretendentów. Zjednoczył cały naród.

Król Turai miał bogactwo, władzę i wpływy, ale chciał osiągnąć większe cele. Rządził wdzięcznym narodem, ale w tajemnicy spędzał noce na studiowaniu pradawnej wiedzy. Im więcej czytał, tym bardziej zastanawiała go rola bogów w jego życiu. Skoro wybrali go na zbawiciela narodu, to być może przeznaczono go do większych rzeczy.

Dumając nad tajemnicami, Ossa chciał poznać odpowiedź dostępując Wniebowstąpienia - stanu komunii z bogami. Wiedział, że droga do tego ideału prowadzi przez pustkowia leżące na północ od Elony - krainy, którą wiele lat wcześniej rządził Palawa Joko. Turai zrezygnował ze sprawowanej władzy. Tytuł marszałka przekazał swemu synowi - Kunaiowi. Od tamtej pory tytuł marszałka jest w Kournie dziedziczony, przekazywany z pokolenia na pokolenie kolejnym potomkom rodu Turai Ossy.

Następnie Ossa wraz ze swymi poplecznikami rozpoczął wielką pielgrzymkę. Marsz na północ, na Kryształową Pustynię, gdzie bogowie kroczyli niegdyś pośród ludzi. Jego świta zbudowała świątynie, wznosząc w niebo kolumny... nie udało mu się jednak osiągnąć Wniebowstąpienia. Zamiast wiecznego życia odnalazł torturę wiecznej nie-śmierci. Wciąż przemierza świat pod postacią ducha. Wraz z nim zginęło także wielu spośród tych, którzy mu towarzyszyli, a ich duchy pozostały na Kryształowej Pustyni.

Niektórzy z Elonian pamiętają Turaia, jako odważnego bohatera. Inni jako szaleńca, który z powodu dumy wyruszył w swą ostatnią pielgrzymkę. Od tamtej dawno minionej epoki żaden władca nie panował nad całą Eloną - trzy prowincje zachowały odrębność, ale utrzymały swą równość. Jednak aż po dziś dzień władzę w Kournie wciąż sprawują potomkowie Turaia Ossy. Przedstawicielem najmłodszego pokolenia jest marszałek Varesh Ossa. On także, podobnie jak jego przodek, jest zafascynowany rolą bogów w życiu zwykłych ludzi.

A Turai wciąż trzyma straż nad Eloną, prowadząc innych, którzy podążają ścieżką bohaterów. Uczeni znają go jako zbawiciela Kourny, człowieka, który samotnie pokonał Plagę Vabbi. Inni mówią o nim jako o Duchu Bohatera, czempionie, który przemierza niespokojne pustkowia na północ od Elony, zawsze gotów, by stanąć u boku jej bohaterów.

opracował na podstawie polskiej instrukcji


Zhai


GuildWars.comTeenArena Net